Sacha de Boer dichter bij de aarde

|B| De Boon in de Tuin
Maandag was het dan zover, de presentatie van het nieuwe kookboek 'Down to earth' van Sacha de Boer.

En alhoewel de media heel erg hun best deden, lukte het mij maar niet om er blij van te worden. De breedlachende Sacha en de iets te verliefde puber Rick (Nieman) kwamen niet over.
Misschien kwam dat ook wel door de herfst regen van de afgelopen dagen. Prestaties die voortkomen uit een overschot aan oftewel tijd of geld, of erger beide, kan ik maar moeilijk op waarde schatten.

Ik weet het, een tekortkoming mijnerzijds.

Down to earth

Mancave

Rick vertelt enthousiast over het project en dat hij en zij elkaar nauwelijks nog zien. Hij heeft zelfs een schuurtje in de tuin gezet waarin ze kan werken.

Okay, ik raak nu officieel in de war.

Het waren toch vooral mannen die een mancave willen om zich te kunnen onttrekken aan de dagelijkse realiteit? Of schuilt er stiekem en man in Sacha en heet ze eigenlijk gewoon Pjotr?

Om één uur 's nachts knippert Rick nog een keer met het licht naar haar als teken dat hij naar bed gaat en legt zich dan te rusten. Gezellig?

Kennelijk moet je er wat voor over hebben om met Sacha te zijn. Of is het de diepgewortelde angst van Rick om het leukste meisje van de klas kwijt te raken?

Why?

Bij Bolcom alleen vind je al een kleine tienduizend titels van kookboeken, receptenverzamelingen en voedselgoeroes. Ook Pinterest en het web staan tsjokvol met recepten.

Dus waarom nog een kookboek?

De aankondiging van het boek zegt: "Het boek speelt volledig in op de huidige trend: verantwoord, eerlijk, groen, betaalbaar en gezond eten." Inderdaad krachttermen van deze tijd.

En waarom niet een boek maken dat lekker verkoopt? Dat schuurtje en die Canon 5D Mark II, Hasselblad en Leica moeten ook weer terugverdiend worden, nietwaar?

Kijken naar eten

Mijn nederige ervaring met kookboeken is dat je ze meestal krijgt. Het moment van lancering kon dan ook niet beter zijn, zo in de aanloop naar de komst van onze grote kindervriend Sinterklaas.

Om de gever niet teleur te stellen, maak je de eerstvolgend keer dat hij bij je op bezoek komt een recept uit zijn boek. Daarna bekijk je nog eens wat plaatjes, maar daar zijn ook andere en betere boeken voor, en dan verdwijnt het enigszins roemloos in het rijtje culinair in de kast.

Een tijdje terug had ik ze ook in de aanbieding. Stuk voor stuk met schitterende foto's, maar ik kan niet naar eten kijken. Ik moet het proeven, beleven en mezelf er strak aan eten en daarna uitbuiken.

Heerlijk!

U begrijpt: kookboeken zijn niet echt aan mij besteed.

Kookboekjes


Ziltig kopzweet

De titel 'Down to earth' met als subtitel 'fris, mals, zilt, aards en zoet' doet me iets te Randstedelijk aan.

Ik begrijp dat je behoefte hebt om de grond te ruiken en  misschien zelfs te proeven als je de hele dag alleen maar stoplichten en flats ziet (mijn stereotype cliché beeld van een stad), maar mijn ervaring is dat de meerderheid van Nederland al enorm laag bij de grond is.

Wil je een aardse smaak proeven? Kom dan eens een keer mijn mesthoop op de volkstuin verplaatsen in de stromende regen. Dan daal je pas echt neer op aarde en ik spreek uit ervaring.

O ja, zilt in de vorm van kopzweet krijg je er gratis bij!

Dus lieve Sacha, kook lekkere dingen voor Rick en maak die man gelukkig. Nodig wat vrienden uit en maak er desnoods een culinair feestje van wat mij betreft.

Deel eens een recept met vriendinnen, bewaar de Canon voor leuke vakantiekiekjes, maar kom alsjeblieft weer terug om het nieuws te lezen! (want Jeroen kan het niet en Annechien wil ik niet).

Deel dit bericht